SUNOSILAC STANARSKOG PRAVA

Uslovi za sticanje svojstva sunosioca stanarskog prava procenjuju se prema zakonu važećem u vreme zaključenja braka, a ne dobijanja stana na korišćenje.

Iz obrazloženja:

"Prema utvrđenom činjeničnom stanju, kao supruga nosioca stanarskog prava tužilja je uneta u ugovor o korišćenju spornog stana koji je zaključen 28.01.1988. godine, kao član porodičnog domaćinstva zajedno sa tuženim kao sinom nosioca stanarskog prava. U stan se uselila prilikom zasnivanja vanbračne zajednice sa ocem tuženog 22.05.1980. godine, brak je zaključila 18.11.1982. godine, suprug joj je preminuo 06.01.1996. godine, a ugovor o otkupu stana zaključen je 11.07.1994. godine. Dakle, stan je otkupljen šest godina pošto je tužilja uneta u ugovor o korišćenju stana, a četrnaest godina od otpočinjanja zajednice života kasnijih supružnika. Stan je nesporno otkupljen u toku trajanja braka, a tužilja je inače bila u radnom odnosu. Sve ove okolnosti ukazuju da sporni stan predstavlja zajedničku imovinu supružnika iz člana 171. Porodičnog zakona, koji se u smislu odredbe člana 357. stav 1. tog zakona ima primeniti, kao i da, i nezavisno od odredbe člana 180. stav 2. Porodičnog zakona (kojom je propisano da se pretpostavlja da su udeli supružnika u zajedničkoj imovini jednaki) razlozi pravičnosti i posebno beneficirani, potpuno netržišni uslovi pod kojima se stan otkupljuje, kao i specifična priroda stanarskog prava, upućuju na jednak udeo supružnika u sticanju otkupljenog stana, bez obzira čijim konkretno sredstvima je sporni stan otkupljen.